ANNE VE TÜRKÇE
Ah annem! Toprak tenlim. Türkü ellim. Evin huzuru, gül bakışlım. Gönül çeşmemde bülbül ötüşlüm. Hanemizin ahengi, dertlerimize deva veren rengi… […]
Ah annem! Toprak tenlim. Türkü ellim. Evin huzuru, gül bakışlım. Gönül çeşmemde bülbül ötüşlüm. Hanemizin ahengi, dertlerimize deva veren rengi… […]
Kasımda aşk başka derler. Doğru mudur? Aşkın bir ayı mı olur yahu! Aşkın zamanı olmaz, zamansız yaşanır. Aşkın tabiatında vardır;
Dündar Taşer’e Şehirleri, ağaçları, insanları okumak lazım. Ardıç ağacını okumak lazım. Ardıç kuşunu okumak… İstanbul’da Bukeleon Sarayı’nı okumak lazım. Ankara’da
(ZİHNİYET, KOMPLEKSLER ve SİTEM) İnsan dedik! Seslendik, anlatmaya çalıştık. İnsanı anlatamadan kendimizi ”sevgi pınarı”nın içinde bulduk. Kaybedecek vakit yoktu. Lafı
Dündar Taşer’e; “O ilimci değildi, sanatkârdı. Anlattığı şeylere uzaktan veya tepeden bakmıyor, bizzat yaşıyordu ve etrafındakileri de böyle bir atmosfer
Yaşamadığım çağlara hasret duyuyorum. Hep söyledim oysa! Yine söylüyorum; yaşamadığım bir çağın hasretini duyuyorum. Hasreti de vuslatı da tarihte okudum.
Emine Işınsu’nun ”Çiçekler Büyür” adlı eserini okudum. Okurken, neredeyse her satırında aklıma gelen ve aklımdan hiç çıkmayan ülkücü bir şehit
İnsan… Her bir ‘’ol’’ emrinin içinde, oluşun ve yenileşmenin verdiği değişimle büyümekte, olgunlaşmakta velhasıl yaşamaktadır. Her bir anın fotoğraf kareleri
’Bize Neler Oldu’’ başlıklı yazımızda üstü kapalı, sabuna dokunmayan bir değişimden bahsetmiştik. Arkadaşlar yazının anlaşılmadığını ifade ettiler. Ben de anlaşılsın
Barış Manço’ya ve bütün babalara… Susan bir babanın konuşmaya çalışan oğluyum. Babamın sırları ile dolu hayatında çocukluğumdan hatırladığım tek isim,
‘’Kendini yani emânetini yani akletmeyi yüklenmek; hesabı verilmiş bir hayat görüşü içinde yaşam ile ölümü bir süreklilik içinde idrak etmek;
“Şimdi hayalimde şecaatiyle ve büyük sülalesinin bütün evlatlarıyla ordusunun başında bir padişah görüyorum. Belki bu Fatih Sultan Mehmet’in mübarek hayalidir.
Fethi Gemuhluoğlu’na, Nail Kocabay’a, Bayram Kiriş’e ve hüznü tâ yüreklerinden hissedenlere… Merhaba. Önce selam, sonra kelâm… Sizi bir duyguya çağırmak
Size ilmihal kitaplarında olmayan bir hâli anlatayım mı? Bir büyüğümüzün annesi okuma yazma bilmiyor. Evlat, annesinin bir dal parçasıyla Kuran’da
Toprak, insanı emer. İnsanı kendine katar. İnsan da toprağıyla anlam kazanır, bu anlamla da anlamlandırır. İnsanın toprakla münasebeti, ona kattıklarıyla